กว่าจะรู้หัวใจตัวเอง
ที่คอยบรรเลงเพลงความฝัน
แท้จริงแล้ว...เราเพียงจับตัวอักษรมาวางเรียง
ภายใต้กฎเกณฑ์ที่ผ่านมาตรฐานของกาลเวลา
กว่าจะรู้หัวใจตัวเอง
ว่าที่ชอบบรรเลงเพลงความฝัน
เพลงกวีที่มาจากส่วนลึกของหัวใจดวงนั้น
ถูกตีกรอบขีดคั่นความฝันคน
กว่าจะหลุดจากกรอบของหัวใจตัวเอง
ต้องนั่งฟังเพลงเก่าอย่างปวดร้าวไม่รู้กี่หน
กว่าจะรู้เสรีที่อยู่เบื้องบน
ต้องหลุดพ้นก้อนหินพันธนาการข้อเท้า
กวีไม่มีปีก
มีแต่หัวใจเอาไว้หลบหลีกทุกฝีก้าว
ทางกันดารใดเลยเคยทอดยาว
จะรีบสาวเท้าเดินเผชิญมัน
หัวใจกวีมีปีก
กระพือไปไกลสู่ฝันข้างหน้า
ทลายคุกความคิด ทะลวงกำแพงกฎเกณฑ์อันสูงชันและหนักอึ้ง
บินไปสู่ดินแดนแห่งจินตนาการที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่เข้าใจ !