มัทนา อธิวาสนะ

จำหลักใจโหยไห้ใจรัก
ได้พิงพักรักร้าวหนาวใจ
ยะเยือกเย็นนั้นเป็นเช่นใด
ยะเยือกใจหนาวร้าวถึงทรวง

พิงใดจะอุ่นไอเท่าพิงรัก
ได้พำนักพักหนาวดาวดวง
ถึงจิตคลายละลายหายหวง
เพราะทั้งปวงได้พิงใจใกล้เธอ

อากาศเย็นเยือกจิตคิดวุ่น
ได้เธอหนุนตักอุ่นไอใจเผลอ
คิดไกลแสนโพ้นโน้นละเมอ
สุขจริงเออหากแม้นพบประสบใจ

เธอล่ะหนาวหนักหนาครานี้
จิตคงมีไออุ่นไม่วุ่นวาย
ไม่เหมือนฉันจิตนั้นเหนื่อยหน่าย
มิสบายเพราะร้างไร้ไออุ่นเธอ

เนื้อหาไม่ค่อยกลืนกัน จะรักหรือจะประชาเลือกเอาสักอย่างดิ

โอ๊ะแต่งกลอน หายาก หายาก

ไออุ่นไฟ ให้กายได้หายหนาว
สาดแสงพราวในคืนมืดยังมองเห็น
คืนมืดมัวกับหัวใจที่หนาวเย็น
ความเหน็บหนาวที่หลบเร้น...ทำอย่างไร

Chaba...