มัทนา อธิวาสนะ

เธอเป็นคนแปลกหน้ามาต่างถิ่น

สำเนียงที่ได้ยินไม่ชินหู

พูดเสียงดังซ้ำยังขึ้นมึงกู

ไม่มีครูสอนสั่งเข้าสังคม

ทุกถ้อยคำไม่ฉ่ำหวาน-ขวานผ่าซาก

ใจตรงปากสื่อไปใช่เหมาะสม

แม้สำนวนไม่ควรชวนใครชม

แต่ทุกคำบาดคมใช่ลมลวง

เธอไม่มีมารยาทซ้ำกราดด่า

พวกชั่วช้าฉ้อฉลราษฎร์บังหลวง

คอยตบตาประชาชนคนทั้งปวง

แถมกล้าทวงบุญคุณจนขุ่นใจ

...

เขาเป็นคนดูดีมีฐานะ

รับภาระงานล้นหลายสมัย

ชนเชิดชูคู่ชาติเป็นปราชญ์ไทย

มีหน้าที่ยิ่งใหญ่ตรึงใจนัก

ถ้อยสุนทรอ่อนหวานเอ่ยผ่านหู

ว่ารับรู้ความลำเค็ญเห็นตระหนัก

รีบเดินเรื่องเร่งให้ไม่เคยพัก

ผู้คนรักในความดีที่เขาทำ

...

เบื้องหลังฉากละครย้อนดูเถิด

เมื่อบังเกิดความระส่ายไทยระส่ำ

จะไว้ใจใครแปลกหน้า-หรือผู้นำ

เชื่อในคำหวานหู-หรือกูมึง ?