มัทนา อธิวาสนะ

 เขียนถ่ายทอดทุกนิยามความรู้สึก

จากส่วนลึกของใจอันไหวหวั่น

คลื่นทะเลซัดหาดไม่ขาดวัน

คลื่นรักนั้นซัดจนอาจแทบขาดใจ

มันถาโถมทุกห้วงความห่วงหา

หยดน้ำตาแทนหมื่นคลื่นลูกใหญ่

เพชรหึงตะบึงพัดซัดคลื่นไกว

ห้ามอย่างไรจึงจะห้ามตามหึงเธอ

สายลมร้อนเร่งเร้าเข้าซัดหาด

มิสามารถเร่งไปตามความเสนอ

แม้คนไกลมิอาจพบสบตาเจอ

เฝ้าเพียงเพ้อฝากความหมายกับสายลม

 จากฟากฟ้าฝั่งฝันอันหม่นหมอง

ฟ้าระยองกล้ำกลืนดูขื่นขม

ท้องทะเลมัวตาไม่น่าชม

แต่อารมณ์จากใจ...ไม่เคยลวง

ทุกระลอกคลื่นทะเลคอยเห่กล่อม

ดั่งถนอมรักไว้คอยห่วงหวง

ความคิดถึงซึ้งกว่าคำใดทั้งปวง

เก็บทุกห้วงรักมาฝากจากระยอง

ข้อความฝากถึง : ไประยองมาค่ะ คิดถึงทุกคนนะคะ

ไว้ว่างเมื่อไหร่จะอัพรูปทะเลเหงาๆ มาฝากแทนความคิดถึงนะคะ