มัทนา อธิวาสนะ

ยังยึดกับชีวิตอันติดดับ

ยากยอมรับความจริงสิ่งสับสน

โลกใบนี้วุ่นวายคล้ายวกวน

นักแสดงคือทุกคนบนเวที

อยากหยุดโลกทั้งใบให้หยุดนิ่ง

หยุดทุกสิ่งให้สงบหลบแสงสี

ล้านเรื่องหนักหน่วงใจไม่ปราณี

เราต่างมีบทบาทไม่ขาดตอน

ตราบยังเป็นนักแสดงไฟแรงอยู่

ผู้กำกับสั่ง "สู้" ดั่งครูสอน

ล้มหรือลุก คุกเข่าคลาน ...แค่งานละคร

ทุกฉากย้อนชีวิตให้คิดตาม

สปอร์ตไลท์คือตะวันอันฉายแสง

นักแสดงบทนำคือคำถาม

สุขหรือทุกเช่นไรใครนิยาม

ความงดงามของละครอยู่ตอนใด?

เมื่อเริ่มเรื่องจนแสร้งแสดงจบ

ล้วนผ่านพบทุกรสบทบาทใหม่

อาจมีบ้างบางคราวปวดร้าวใจ

หวังบางใครสักคนอดทนฟัง

หากเกิดท้ออาจทุกข์เกินฉุกคิด

ว่าชีวิตทุกนาทีต้องมีหวัง

ยามที่ทนเจ็บช้ำเหลือกำลัง

คิดอีกครั้ง...แค่สนุกในทุกตอน